คำ : ไพวรินทร์ ขาวงาม

๏ เพียงเพ่งแผนที่ประเทศไทย
เส้นยุ่งโยงใย
โยงทางร้อยทางทอดกัน
๏ จังหวัดจัดวางอย่างนั้น
อำเภอร้อยพัน
ตำบลหมู่บ้านย่านบาง
๏ โลกกว้างประเทศก็กว้าง
กำแพงเขาขวาง
กำแพงน้ำไขว้คดเคี้ยว
๏ จุดเล็กจุดน้อยจ้อยเดียว
จินตนาการเทียว
ท่องเที่ยวขยับจุดขยายใจ
๏ เพียงเพ่งแผนที่ประเทศไทย
ราบสูงทุ่งไกล
หมู่บ้านหนึ่งในตำบล
๏ หมู่บ้านหนึ่งนั้นบันดล
กระจ่างใจคน
ผู้ครุ่นคำนึงลำพัง
๏ บ้านนั้น บ้านเกิด บ้านยัง
เป็นบ้านความหลัง
งดงามในความทรงจำ
๏ ฟากหนึ่งแนวทุ่งทอดนำ
ฟากหนึ่งลำน้ำ
แนวไม้ทอดตามคลุมดิน
๏ บทเพลงหมู่บ้านแว่วยิน
สำเนียงพื้นถิ่น
เสนาะเหนือภูมิลำเนา
๏ คลอเสียงไก่ขันยามเช้า
กระดึงคอควายเคล้า
สังคีตแห่งคืนและวัน

๏ เจี๊ยวจ๊าวผองเจ้าเหล่านั้น
วันใฝ่วัยฝัน
เด็กแห่งหมู่บ้านโนนนา
๏ ว่าวของผองเจ้าเฉิดฟ้า
สะนูว่าวแว่วมา
บอกว่าว่าวอาจขาดลอย
๏ กลองน้ำของเจ้าสาวน้อย
ตุ้มเติ่นแตกฝอย
กระเซ็นเข้าหูอึงอึง
๏ หยอดน้ำตามไปหยดหนึ่ง
กระทืบเท้าตึงตึง
เอียงหูให้น้ำออกมา
๏ ซ่อนหาผองเจ้ายังหา
ลัดละเมาะเลาะป่า
หาใดเล่าหนาหาใด
๏ เพียงเพ่งแผ่นที่ประเทศไทย
ขยับจุดขยายใจ
บ้านเกิดเฉิดในห้วงคะนึง
๏ บ้านเกิดเพียงโลกใบหนึ่ง
ใครมีใครซึ้ง
คิดถึงบ้านเกิดก่อกาย
๏ ใจคนหนึ่งผู้เดียวดาย
คิดถึงบ้านตาย
แผนที่ประเทศไทยมีไหม?


II บางตัวบทใน” ม้าก้านกล้วย”ที่แต่งจากภาพทรงจำวัยเด็ก
และเสียงก้องในหัวใจ ‘เราต่างรู้บ้านเกิด ใครอาจรู้บ้านตาย’ เป็นบทหนึ่งที่อ่านซ้ำแล้ว รู้สึกพอใจที่ได้แต่ง (๒๕๓๘)

๒๕ ปี ม้าก้านกล้วย

ปกแข็ง ๒๐๘ บาท ปกติ ๒๖๐ บาท

ปกอ่อน ๑๔๔ บาท (ราคาปก ๑๘๐ บาท)

ติดต่อ สำนักพิมพ์นาคร