คำ : ภักดิ์ รตนผล

เพื่อนเราที่บึงกาฬ
ตกงานกันเป็นพันไหม
แม่น้ำโขงแห้งขอดเหลือแค่เข่า
ยังจับปลาเจ่าปลาโจกได้บ้างไหม
น้ำผึ้งเดือนห้าไข่มดแดงมีไหมในดงภูลังกา
ผักหวาน ผักกระโดน เห็ดไข่
เห็ดโคนยังหลงเหลือไหมในป่าภูวัว

เพื่อนเราที่หนองคาย
ค้าขายชายแดนริมโขงฝืดเคือง
ไม่มีรอยเท้านักสัญจรจากเมืองไกล
แหนมเนือง ไข่กระทะ ปลาเจ่า ปลาร้า
หายไปจากร้าน รถเข็น แผงลอย

เพื่อนเราที่ร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ
ได้รับการเยียวยาครบถ้วนหรือไฉน
ถึงมือยายทองศรี ตาแสงทองหรือไม่
แพรวา ผ้าไหมจะขายให้กับใครกัน

เพื่อนเราที่เชียงคาน เลย
แม่น้ำโขง แม่น้ำสงครามคงความร้อนแล้ง
แก่งคุดคู้ไร้ผู้หนุ่มผู้สาว
แจ่วบอง ปลาร้าเหลือค้างคาแผงลอย
เรือนแรมริมน้ำไม่มีแม้เงาคนแรมทาง

เพื่อนเราที่ยะโส ยโสธร
ปีนี้ยิ่งแล้งและไม่มีบั้งไฟในท้องฟ้า
ด้วยคงไม่มีใครมาเยี่ยมเยือนเหมือนอย่างเคย
คงพอมีไข่มดแดง หน่อไม้ในป่าใหญ่
ไว้ยาไส้ยามแสนเข็ญ

เพื่อนเราที่สกลนคร
ป่าไม้แห้ง ภูเขาไหม้
ผ้าไหม ผ้าย้อมครามแขวนระยางราวไม้
ร้านรวง ลาบ ก้อยหงอยเหงา
แม้ร้านขายเนื้อหมาน้อยก็พลอยหายหัว

ร้อยปีมีหนึ่งครั้ง
ธรรมชาติทรงพลังปฏิวัติ
ให้ท้องฟ้าสีฟ้า
ให้ก้อนเมฆสีขาว
ให้ป่าไม้สีเขียว
ให้แม่น้ำสีมะปราง

…ให้ผองชนต่างเจริญจิตประภัสสร

๑๕/๕/๖๓
แม่น้ำท่าจีน