คำ: ศรัทธา ลาภวัฒนเจริญ

เมฆยังเดินทางภายใต้ท้องฟ้า
เหมือนโดดเดี่ยวแต่เชื่อเถอะว่า
ประเดี๋ยวหยดฝนก็มาเยือน

แสงแดดจับปุยเมฆ
ลมเหนือเข้าโอบกอด
เมฆไม่เคยโดดเดี่ยว
มีแต่คิดไปเองว่าเปลี่ยวเหงา
…เช่นเรา
หนึ่งผู้เดินทาง…
สองเท้าย่ำไปบนแผ่นดิน
…ฝุ่นโคลน ทรายริมน้ำ
แม้บางหนอาจปีนป่ายไปยืนบนเมฆหมอก…


จาก : เมฆใต้ฟ้ากับเวลาที่ร่วมเดินทาง
สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊ค