ธรรมชาติมีวัฏจักรอันเด่นชัดแห่งฤดูกาล
โลกหมุนวนรอบตัวเองอยู่เสมอในรอบยี่สิบสี่ชั่วโมง
ทั้งหมดนี้…
สอดคล้องกับหลักนิรันดรภาพแห่งจักรวาล

แต่อันใดเล่าที่เรียกว่าจักรวาลเล็ก ๆ แห่ง “ตัวตน”นี้
คือหมู่ดาราในสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า และรหัสนัยแห่งศีลธรรมเบื้องลึก
คานท์คิดเช่นนั้น…

ธรรมแห่งความจริงสูงสุด
ซึ่งเชื่อมโยงวิถีทางยาวไกลเหล่านั้นเข้าด้วยกัน
ซึ่งสอดประสานมิติแห่งชีวิตภายในตัวฉัน
เข้าไปเคลื่อนไหวไม่รู้จบของจักรวาล
ฉันสร้างศรัทธาขึ้นดังนี้

เดินทางกลับสู่บ้านเกิด
เมื่อฉากแห่งความพินาศสิ้นสุดลง
แหงนมองดาราพราวแสงดารดาษทั่วห้วงเวหา
ฉันทบทวนกฏอันดำรงอยู่ในหัวอกเบื้องลึก
และแล้ว…

อย่างแค้นเคืองกับความทุกข์เข็ญ
และความอยุติธรรมบนโลกใบนี้
ฉันก้าวล่วงไปตามวิถีแห่งชีวิตมนุษย์
ในความเกิดความแก่ ความเจ็บและความตาย

…วันนี้อีกครั้งหนึ่ง
ฉันขอปฏิญานตัวเป็นนักบุกเบิกที่แท้จริง

จากหนังสือ :บทเพลงจากดวงใจ
กวีนิพนธ์และภาพถ่ายของ
“ไดซากุ อิเคดะ”
‘นิรันดร์ สุขวัจน์ ‘ถ่ายทอดจากฉบับภาษาอังกฤษโดย “เบอร์ตัน วัตสัน”
สำนักพิมพ์เคล็ดไทย