ภาพ และ คำ : เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์

๐-หลากหลายสิ่งลับเร้นไม่เป็นวิทยาศาสตร์
ที่ไม่อาจอธิบายได้ทั้งหมด
เหมือนหลุมโพรงรูเรี้ยวช่องเคี้ยวคด
ผุดปรากฏแผ่ประกายแล้วหายวับ

เป็นดวงไฟไหววนหมู่ต้นไม้
เมื่อเข้าใกล้อัศจรรย์พลันมืดดับ
เป็นเสียงเรียกยาวนานเมื่อขานรับ
ก็กลายกลับเงียบเสียจนเส้นขนลุก

เหมือนมีใครเป็นเงาเฝ้าเดินตาม
ในเขตคามเก่าชราที่ฝ่าบุก
บ้านหลังเขาเร้นซ่อนดั่งย้อนยุค
หลังจากทุกข์รุกรานย่านย่อยยับ

หลังเขื่อนพรากทุกสิ่งอิงอาศัย
ทั้งเรือนเหย้านาไร่ไล่รื้อขับ
ดวงวิญญาณอนาถาคณานับ
ไล่คว้าจับเศษทานสะท้านสะท้อน

เหมือนถิ่นบางทางถนนอยู่บนป่าช้า
ผู้อัปราถูกฝังครั้งเก่าก่อน
โลกคือโศกนาฏกรรมอันซ้ำซ้อน
เฝ้ากวาดต้อนทุกผู้สู่เหวลึก…