คุณไม่อาจเปลี่ยนแปรแก้ไขอดีตได้
ไม่ว่าจะดีหรือร้ายมันก็เกิดขึ้นแล้ว
เพราะฉะนั้นจงยอมรับมัน
อย่าฝังปัจจุบันไว้กับอดีต
ลุกออกจากโต๊ะแห่งความหมกมุ่นคุ้นชินเก่า ๆ
ออกไปจากห้องหับเปลี่ยวเหงา
และบานกระจกบิดเบี้ยวที่เห็นแต่ตัวเอง
ไปฟังเสียงนกร้องเพลง
และสูดเอาอากาศสดของเช้าวันใหม่
….ให้เต็มปอด


จากบางวรรคตอน : มองให้ไกล ที่เส้นขอบฟ้า
หนังสือ: สายลมและเส้นขอบฟ้า
พิบูลย์ ศักดิ์ละครพล