“เพชรเอ๊ย..แกดูดวงตะวันสิยังเดินอ้อมนาข้าว
แม่โพสพตั้งท้องพระอาทิตย์ยังให้ความเคารพ
เราเป็นคนควรรู้จักบุญคุณ
ท่านเลี้ยงเราให้เติบโตมีชีวิตอยู่ได้
กินข้าวอย่าทิ้งขว้าง อย่าเอาตีนไปเหยียบ
….มันบาปนะลูก”

แม่พูดกับเพชรที่นั่งอยูนอกชานบ้าน ปรายตาดูทุ่งสีทองที่ต้องแสงตะวันเย็น

อัศศิริ ธรรมโชติ
บางวรรคตอน : ใบเอ๋ย…ใบข้าว
จากหนังสือ :มหกรรมในท้องทุ่ง