โคลงสี่สุภาพ :รินศรัทธา กาญจนวตี

ขุนเขาตระหง่านเงื้อม ซำทอง
สูงยอดราวตระกอง กอดฟ้า
หลากรินหลั่งลำของ ไหลเคลื่อน
ล่องหล่อโลกเลี้ยงหล้า หนึ่งน้ำใจเมือง

เรืองรามอร่ามรุ้ง มณีสวรรค์
แสงพาดส่องผาชัน สลับเร้น
พิศเพียงภาพศิลป์อัน ผ่องพิสุทธิ์
สัญลักษณ์สื่อเน้น เชื่อมฟ้าโยงดิน

รินคำฝากฟากฟ้า เป็นพยาน
เชื่อมรักถักดวงมาน ผูกร้อย
โยงชีวิตวิญญาณ สาวหนุ่ม
ดุจสุวรรณสายสร้อย แห่งเงื้อมซำทอง

ตราบโขงล่องเคลื่อนน้ำ ลงดิน
ตราบยอดขุนคีรินทร์ ตระหง่านงำ
ตราบแผ่นพระธรณิน ธำรงอยู่
หนึ่งรักอันเลิศล้ำ อย่ารู้เลือนสลาย