คำ: เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์
ภาพ: สุชาติ ชูลี


พวกเขาพูด
แม่น้ำกินคน
ปีนี้เป็นรายที่สิบแล้ว
ข้างล่างมีผีพราย
ผมยาวสยายราวสาหร่าย
ก่อนพวกเขาจะจมลงสู่เบื้องลึก
คลื่นลมโหมกระหน่ำตลอดเวลา
ครั้นเมื่อลมหายใจของพวกเขาขาดห้วง
สายน้ำกลับนิ่งสนิทและราบเรียบราวแผ่นกระจก
ฉันยืนอยู่ริมฝั่งซองกาเรีย
ฉันได้ยินเสียงเพรียกเร้นลับ
อ่อนหวานและดึกดำบรรพ์
ดุจเดียวกับแม่น้ำ…