คำ : เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์


ขณะเขียนเส้นสายกลายเป็นวลี
ขณะเขียนบทกวีแสงสีปรากฏ
เสียงดนตรีระหว่างบรรทัดเพิ่มอรรถรส
ภาพทั้งหมดประกอบอย่างครอบคลุม

เอาแสงฟ้าต่างแสงไฟให้ภาพฝัน
เห็นพืชพรรณรวงเรียวเขียวชอุ่ม
โชนช่อดอกระเริงเป็นเชิงซุ้ม
ปากกาชุ่มสีน้ำร่ำระบาย

เมื่อใคร่ครวญล้วนเห็นเป็นหนึ่งเดียว
ที่กอดเกี่ยวทอดระยะแผ่ขยาย
ฟื้นจากฝนต้นจากรากเกิดจากตาย
ความหลากหลายความแตกต่างสร้างโลกนี้

ทุกครรลองมองให้เน้นเห็นให้เนื่อง
แปรปะทะเป็นประเทืองเรืองวิถี
ให้ดวงจิตมั่งคั่งใจมั่งมี
สุนทรีย์ละมุนสร้างดุลยะ…