คำ : เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

กระทงใครหลงทาง
มาเคว้งคว้างอยู่กลางแคว
โดดเดี่ยวเหมือนเดียวแด
จะดั้นด้นไปหนใด

ลอยตาไปลับตา
ยิ่งเคลื่อนคลายิ่งคลาดไคล
ลอยใจไปลับใจ
ยิ่งหายใจยิ่งใจหา

อ้อมโอบอันอบอุ่น
ยังละมุนละเมอมา
ดาวตกในดวงตา
ยังเจิดแจ่มไม่เจือจาง

ข้ามคืนก็คืนคำ
จนข้ามวันมาวายวาง
กระทงจึงหลงทาง
มาเคว้งคว้างอยู่กลางควัน

๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๖
จากหนังสือ : ชุดประคำกรอง
‘ไม่รู้เลยว่ารัก’
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

https://www.facebook.com/tat.kanchanaburi

http://kanchanaburi.go.th/au/