คำ : อุชเชนี

ฉันอยู่เพื่อบุคคลที่ฉันรัก
ซึ่งใจซื่อถือศักดิ์สุจริต
และรักฉันมั่นมานปานชีวิต
ในความผิดความหลงปลงอภัย

ฉันอยู่เพื่อหน้าที่ที่พันผูก
เพื่อฝังปลูกความหวังพลังไข
เป็นท่อธารรักท้นล้นพ้นไป
หล่อดวงใจแล้งรื่นให้ชื่นบาน

ฉันอยู่เพื่อค้นคว้าหาสัจจะ
กลางโมหะอาเกียรณ์เบียฬประหาร
เพื่อสื่อแสงแจ้งสว่างพร่างตระการ
กลางวิญญาณมืดมิดอวิชชา

ฉันอยู่เพือดวงใจที่ไร้ญาติ
ที่เร้นแค้นแคลนขาดวาสนา
เพื่อรอยยิ้มพริ้มยลปนน้ำตา
บนดวงหน้าโศกช้ำระกำกรม

ฉันอยู่เพื่อเยื่อใยใจมนุษย์
บริสุทธิ์สอดผสานงานผสม
เป็นเกลียวมั่นขันแกร่งแรงคลื่นลม
พายุร้ายสายลมมิอาจรอน

ฉันอยู่เพื่อความฝันอันเพริศแพร้ว
เมื่อโลกแผ้วหลุดพ้นคนหลอกหลอน
เมื่ออามิสฤทธิ์แรงแท่งทองปอนด์
มิอาจคลอนใจคนให้หม่นมัว

ฉันอยู่เพื่อยุคทองของคนยาก
ที่เขาถากทรกรรมซ้ำปั่นหัว
เพื่อความถูกที่เขาถมจมทั้งตัว
เพื่อความกลัวกลับกล้าบั่นอาธรรม

เพื่อโลกใหม่ใสสะอาดพิลาสเหลือ
เมื่อคนเอื้อไมตรีไม่ขวยขำ
เพื่อแสงรักส่องรุ่งพุ่งเป็นลำ
สว่างนำน้องพี่มีชัยเอย

จาก : ๑๐๐ ปี อุชเชนี กวีที่เรารัก,หน้า ๕๑-๕๒
ศิลปินแห่งชาติ ปี ๒๕๓๖
สื่อมวลชนคาทอลิกประเทศไทย
ภายใต้สภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย