คำ : ไม้หนึ่ง ก. กุนที

เท่าที่รู้จะเรียนรู้
การมีอยู่ของชีวิต
จริง,ลวง รึ? ข่ายคิด
ชักใยติดเราทั้งเพ

เท่าที่เราจะเรียนรู้
ครู่อารมณ์บางเสน่ห์
คือสถานสุดคะเน
เราฮึมเห่เวลาเรา

เท่าที่เราจะเรียนรู้
สะพรั่งพรูและอับเฉา
เคลื่อนรูปหว่างแสง,เงา
แรงและเบาเพื่อเคี่ยวกรำ

เท่าที่เราจะเรียนรู้
อณูแสง อุษาค่ำ
อณูเงาครึ่งขาว,ดำ
เราลองย่ำในกึ่งกลาง

เท่าที่เราจะเรียนรู้
การนิ่งอยู่และเคว้งคว้าง
ก่อนคลี่คลายของเส้นทาง
โลกจัดวางตำแหน่งเรา

เท่าที่เราจะเรียนรู้
การหลอมอยู่กับสุข,เศร้า
ทุกผัสสะ ถาก กลึงเกลา
คร่ำคลุกปลุกเรากล่อมกลอม

เท่าที่เราจะเรียนรู้
กาลฤดูให้ห้อมห่ม
มวลพลังอันเร้นจม
จะเพาะบ่มเราอย่างมิตร

เท่าที่เราจะเรียนรู้
การคงอยู่อย่างศักดิ์สิทธิ์
หมกมุ่นไม่ครุ่นคิด
ในทุกทิศเฉยทุ่มเท

ที่มา : Writer Magazine
ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๗ กรกฏาคม ๒๕๔๐