คำ : เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์
ภาพ : สุชาติ ชูลี


๐-สิ่งใดกันพันผูกลูกกับพ่อ
เมื่อเกิดก่อต่อก้าวจากเหย้าย่าน
ความทรงจำหนักแน่นนานแสนนาน
เพรียกผสานหวานเศร้าราวเพลงน้ำ

๐-แม้เหินห่างวางเฉยไม่เคยอุ้ม
ไม่เคยกุมมือใกล้ได้ดื่มด่ำ
ไม่เคยเอ่ยว่ารักเลยสักคำ
ใจในอกตกต่ำเจ้าน้ำตา

๐-แต่ชีวิตใช่ปรากฏเพียงบทเดียว
หากร้อยเกี่ยวไหลเนื่องไปเบื้องหน้า
สว่างแล้วมืดดำเป็นธรรมดา
แสวงอำนาจและปรารถนาเป็นสามัญ

๐-ชีวิตใครหมดจดถึงบทสุดท้าย
ใครค้นพบความหมายตามใฝ่ฝัน
ชีวิตนี้น้อยนักรักเท่านั้น
ช่วยขับเคลื่อนคืนวันอันแหว่งเว้า…