คำ : โชคชัย บัณฑิต’
ภาพ : พาราณสี ,โดย : สายัณห์ ชื่นอุดมสวัสดิ์

แล้วสายลมบ่มพิษที่แผ้วผลาญ
ก็แผ่วผ่านวันคืนอันขื่นไข้
ธรรมชาติธรรมดามากับไป
ขึ้นกับใครตีความไม่ธรรมดา

ทิ้งร่องรอยล่วงเลยว่าเคยผ่าน
จะตำนานหรือไม่นานก็ผ่านหน้า
จะจดจำหรือไม่จำก็ตำตา
ขึ้นกับว่าใครจะย้ำให้ตำใจ

คือปรากฏการณ์โลกผ่านพบ
เริ่มแล้วจบ พบแล้วจาก โลกหลากไหล
มีวาระเวลามากับไป
โลกเคลื่อนไหวเช่นนี้ทุกทีมา.