“อาร์เน่ โลกนี้เป็นเช่นไร”
รวมเรื่องสั้นโนเบล ชุด ๓๒


แสงตะเกียงจากห้องใต้ถุน :
พา ลอเกอร์คริสต์,นักเขียน โนเบลชาวสวีเดน( ปีค.ศ.๑๙๕๑)
วิมล กุณราชา : แปล

อีกซึกฟากโลกมีเรื่องเล่าระหว่างชายหนุ่มกับชายชราผู้มีขาลีบ เหี่ยว ในค่ำคืนปลายฤดูใบไม้ร่วง ทั้งสองได้พบกันที่สวนสาธารณะ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่พวกเขาได้พบกัน ในสวนสาธารณะที่มีคนหนุ่ม-สาวพรอดรักและผู้คนผ่านไปผ่านมา แสงสว่างจากโคมไฟในสวน ส่องลงที่มือยื่นพ้นออกจากตัวเพื่อขอเศษเสี้ยวเงินประทังชีวิต

ทุกวี่วันเขาและคนชราได้สนทนาทักทายกันเป็นประจำ ทว่าค่ำคืนอันพิเศษคืนนั้น ชายหนุ่มได้ค้นพบหลากหลายมุมจากคนชรา ในห้องเช่าใต้ถุนที่ควรรกรุงรังทว่าทุกอย่างถูกจัดวางไวเป็นระเบียบ ห้องเช่าที่ผู้เป็นเจ้าของเลือกคนชราพิการมาอยู่อาศัย ส่วนหนึ่งคือการช่วยเหลือ อีกส่วนคือเขาต้องการคนที่ไว้ใจ

“เอาละผมจำเป็นต้องให้ลุงอยู่ห้องใต้ถุนนะ ส่วนบนบ้านผมไม่สามารถให้ลุงอยู่ได้ลุงคิดว่าไง?” เจ้าของห้องเช่า
“ครับผมเข้าใจ”
“ลุงเข้าใจใช่ไหม ใช่ว่าผมจะให้ใครที่ไหนก็ได้ไปอยู่ที่ห้องนั่นหรอก ต้องไม่มีความคิดแค้น ไม่มีความเกลียดชัง ไม่เป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้หรือคนเลว ส่วนบนบ้านผมจำต้องให้คนทุกประเภทอยู่ ซึ่งมีมากมายหลายคนที่ผมรู้จักน้อยมาก แต่ที่ชั้นใต้ถุนนี้ผมต้องการคนดีที่เชื่อถือได้ คนที่ผมรู้จักและชอบพอลุงคิดว่าไง ลุงพอใจจะอยู่ไหม?”

“ครับผมเข้าใจ”
“เอาล่ะ ดีแล้ว ว่าแต่ลุงสามารถจ่ายค่าเช่าได้ใช่ไหม? ทุกคนต้องจ่าย ไม่มีข้อยกเว้นใด ๆ ไม่ว่าลุงจะตกทุกข์ได้ยากสักแค่ไหนก็ตาม ลุงสามารถจ่ายค่าเช่าถูก ๆ ได้” เจ้าของห้องเช่าถามย้ำ
“ผมต้องเลี้ยงชีพโดยพึ่งพาคนดีมีเมตตาในโลกใบนี้ครับ”
“ยังมีอยู่หรือ?”
“แน่นอนทีเดียว”ชายชราตอบ

อีกฟากความคิดขณะยืนมองยายเฒ่าพายเรือ
…ภาพของยายเฒ่าอีกคนเดินเงอะ ๆ เงิ่น ๆ เร่ขายพวงมาลัยบนลานคอนกรีตผุดพราวขึ้นมาและบางถ้อยคำพลิ้วผ่านมาจากสายลมแห่งความทรงจำ
“เดี๋ยว ไอ้หนู! ถึงข้าจะเร่ขายพวงมาลัยข้างทาง ข้าก็ไม่รับเงินจากใครฟรี ๆ เอ้า!นี่พวงมาลัย”…
เรื่องราว “แสงตะเกียงจากห้องใต้ถุนห้อง”อาจเป็นแรงดลใจให้เรื่องเล่ายายเฒ่าเร่ขายพวงมาลัย ที่นิ่งงันมาเนิ่นนาน บางทีตะแกควรจะได้ออกมาเริงร่ายบทบาทชีวิต ในสวนอักษร


พิเศษสุด!!! ราคา ๑๘๔ บาท จากราคาปก ๒๓๐ รวมค่าจัดส่งฟรีทางปณ แบบลงทะเบียนหากส่งเคอรี่หรือ ems เพิ่ม ๖๐ บาท

สนใจอินบ๊อก สนพ.นาคร