คำ : โชคชัย บัณฑิต’
ภาพ : ชูลี สุขาติ

จมอยู่กับความคิดว่าผิดพลาด
จึงไม่อาจพบสุขกับทุกสิ่ง
เสียงในหัวตอกย้ำเกินความจริง
ภาพเหตุการณ์เกลื่อนกลิ้งไม่นิ่งเลย

เกินจดจ่อปัจจุบันยิ่งสั่นส่าย
จุดเล็กเล็กเร่งขยายไม่อยู่เฉย
เดี๋ยวถอยหลัง-ไปข้างหน้า ยิ่งกว่าเคย
เฝ้าแต่เผยพลาดผิดยิ่งติดตัน

อ่านอะไรไม่รู้เรื่อง น่าเคืองขัด
ต้องบำบัดด้วยการเขียนเพื่อเปลี่ยนผัน
จี้อารมณ์จมดิ่งให้นิ่งงัน
ให้ตื่นรู้เท่าทันเหนือรันทด

ค่อยกอบเก็บแกร่งกล้ามาแต่งเสริม
แล้วต่อเติมโครงสร้างภาพทั้งหมด
ค่อยแจ่มชัดที่ซัดส่ายหลากหลายรส
กลายเป็นบทกวีเห็นชีวิต

เก็บไว้อ่านวันหน้าย้อนมาพบ
ได้ทวนทบความหลังไม่พลั้งผิด
ปัจจุบันอ่านทวนเฝ้าครวญคิด
ทีละนิดทีละน้อยเรียงถ้อยคำ.

มติชนสุดสัปดาห์ : ๑๕-๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๒.