คำ : เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์
ภาพ : ชูลี สุชาติ


๐-เก็บลั่นทมริมทางวางให้พ่อ
ลูกไปต่อพ่อไปไกลไม่หวนกลับ
เหลือความรักความร้าวรานให้ขานรับ
เลือกซึมซับปรับไว้ใช้ชีวิต


๐-ใช่ไหมพ่อทุกผู้อยู่ในลูก
ในกระดูกในหัวใจในโลหิต
ในรูปและในนามในความคิด
แม้แตกทางต่างทิศที่ชิดใช้


๐-ต่างก็เลือกบางสิ่งทิ้งบางอย่าง
ท่ามหลุมพรางกำแพงคุกของยุคสมัย
แม้ไม่เคยชวนลูกลูกปลูกดอกไม้
แต่หัวใจลูกยังสะพรั่งผกา


๐-รินน้ำตาทุกหยดรดมือพ่อ
ทางไปต่อมิใช่ไปข้างหน้า
แต่ย้อนคืนรกรากที่จากมา
เพื่อเสาะหาความหมายให้ชีวิต…