คำ : ไพวรินทร์ ขาวงาม
ภาพ : ณคเรศ ธีระคำศรี

๏ ‘ชีวิตดั่งฝัน’
แสนสั้นแสนยาวสักเท่าไหร่
ก่อรูปวูบวับลับล่องไป
ดินน้ำลมไฟไร้รูปทรง

๏ ‘ชีวิตเหมือนนิยาย’
บทต้นบทท้ายหลายพิศวง
ล่อหลอกตอกย้ำภาพดำรง
จบลงอวสานฉากผ่านพบ

๏ ‘ชีวิตคล้ายละคร’
ยอกย้อนปมเงื่อนเหมือนไม่จบ
สุขทุกข์รุกรับกับรักรบ
ก่อนหลบนาฏการม่านเวที

๏ ‘ชีวิตคือการต่อสู้’
เป็นอยู่ไปอย่างต่างวิถี
กำเนิดชาติหนึ่งอันพึงมี
ผิดถูกชั่วดีกี่รักชัง

๏ ‘ชีวิตแสนเปราะบาง’
น้ำค้างยอดหญ้าระย้าหวัง
เพียงชั่วแดดสายถึงพ่ายพัง
เลือนหลั่งลิขิตอนิจจา

๏ ‘ชีวิตคือความจริง’
สรรพสิ่งดำเนินเผชิญหน้า
กำหนดนิยามตามสัญญา
เจ้าของเวลาลมหายใจ!