คำ : เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์
ภาพ : ธีรภาพ โลหิตกุล

๐-เมื่อเธอหยาบกระด้าง
ผืนแผ่นดินกลายเป็นหนามทิ่มแทง
สายน้ำกลายเป็นยาพิษ
สายลมกลายเป็นพายุ
แสงแดดเปลี่ยนเป็นสีดำ
เสียงร่ำไห้ของเด็ก ๆ ราวคมเลื่อยไฟฟ้าตัดโค่นหมู่ไม้

เมื่อเธออ่อนโยน
ผืนแผ่นดินกลายเป็นทุ่งสีทอง
อุ่นไอละอองของครัวไฟ
ดอกไม้รายรอบเรือนเพียงพอต่อการน้อมบูชา
นกร้องเพลง
เด็กๆ หัวเราะ..