คำ : อภิสิทธิ์ อ่อนสีทอง
ภาพ : ธีรภาพ โลหิตกุล

คืนวันผันผ่านเชื่องช้า
เวลาย่างผ่านแปรผัน
ทุกข์เร้าเศร้าโศกจาบัลย์
ไฟฝันปลุกแรง ฟื้นคืน

ลมหนาวฝนโปรยโรยแล้ง
น้ำตาหยดแห้งสะอื้น
ปลอบทุกข์ปลุกใจในคืน
ทนฝืนปวดร้าวเศร้าตรม

เบิ่งฟ้านิทราหลับฝัน
ตระหนก อกสั่นฝืนข่ม
จิตใจไหววาบดั่งลม
พร่ำจ่มบ่นร่ำทำใจ

ความจริงความฝันเผชิญ
ย่ำเดินบนทางร้างไร้
ปลุกแรงคุโชนเติมไฟ
ฤทัยจงมั่นศรัทธา

มีหวังผิดหวังวังวน
ในตนฝนทั่งเป็นเข็มกล้า
เสริมเขี้ยวกำลังวังชา
เชิดหน้ามองฟ้ายามเย็น

วันนี้อ่อนแอผิดหวัง
หมดสิ้นกำลังยากเข็ญ
ทนทุกข์เจ็บปวดลำเค็ญ
ไม่เห็นแม้ปลายแสงแห่งความหวัง


ริบหรี่ปรี่สิ้นแรงใจ
ทิวาฟ้าใหม่ปลุกรั้ง
ลุกขึ้นด้วยเรี่ยวแรงกำลัง
เติมหวังสุมเพลิงเริงไฟ

วันนี้เจ็บปวดรวดร้าว
พรุ่งนี้รุ่งเช้าก้าวใหม่
อรุณรับแสงแห่งชัย
ความหวังอยู่ไม่ไกล
หากใจไม่ยอมแพ้

อรุณรับแสงแห่งชัย
ความหวังแม้รำไร
แต่ใจอย่าสิ้นหวัง.