คำ : อัคระธิติถาวร
ภาพ : ชูลี สุชาติ

หวนกลับหลังมายังถิ่นดินแดนเก่า
หอบความเศร้ากลับคืนนามาหาแม่
ลูกจากไปขุดทองเพื่อลองแล
แต่สุดท้ายลูกพ่ายแพ้กลับคืนมา

ไม่มีทองเหลือให้ขุดสุดช้ำชอก
แค่คำหลอกทองมากมายให้ขุดหา
กลางเมืองใหญ่ศิวิไลซ์ภาพลวงตา
คือชีวิตที่ไร้ค่าค้าแรงงาน

เป็นแค่ชนชั้นล่างกลางเมืองใหญ่
ที่แรมร้างห่างไกลจากถิ่นฐาน
รอเศษเบี้ยที่เขาโรยเพื่อโปรยทาน
คิดถึงบ้านขึ้นมาน้ำตาคลอ

ด้วยพลั้งผิดคิดว่าเงินคือความสุข
บันดาลทุกสิ่งอย่างดั่งใจขอ
แต่แล้วสุขลูกเฝ้าหวังตั้งตารอ
กลับแห้งฝ่อร่วงหล่นลงบนดิน

จึงหวนกลับสู่ถิ่นดินแดนแม่
สุขที่แท้อยู่ที่ใจใช่ทรัพย์สิน
ปัจจัยสี่มีพอเพียงเลี้ยงชีวิน
ไม่ต้องดิ้นหนีชายขอบไปหอบฟาง.