คำ : สิริวตี
ภาพ : ชูลี สุชาติ

เริ่มต้นจากศูนย์ที่ไม่มีค่า
สั่งสมวันเวลามาผลิ-ผุด
ในร่องรอยชะตากรรมอันชำรุด
ล้ม-หยุด หลีกหนี กี่ร้อยครั้ง

ค่อยขยับโดยคลื่นความตื่นเต้น
วันไม่เคยว่างเว้นที่วาดหวัง
ปรารถนาไปให้สุดอย่าหยุดยั้ง
พบผ่านความชื่น-ชังระหว่างทาง

โลกนั้นหรือเนรมิตลิขิตใคร
มีแต่ความเป็นไปไม่แตกต่าง
ยามสุขสุขนั้นสั้นและจาง
ยามทุกข์ถูกวางเป็นทางคม

ความสำเร็จเกิดจากนามความเป็นศูนย์
และเพิ่มพูนความกลัดกลุ้มเป็นหลุมหล่ม
อาจเศร้าโศกโลกหม่นจนจ่อมจม
กินน้ำตาต่างตรมขมขื่นใจ

โลกชีวิตเกินเก็บแผลเจ็บปวด
ราวแก้วกรวดซ่อนแฝงทิ่มแทงใส่
หากชัดเจนมุมมองทั้งนอกใน
จะหวั่นใดในอารมณ์​คนอ่อนล้า

ในขณะเหน็ดเหนื่อยจนเอื่อยอ่อน
บ้างบั่นทอนให้หวาดหวั่นวันข้างหน้า
กลับไปสู่จุดเริ่มต้นที่ตนมา
จากศูนย์​ที่ไม่มีค่าเพื่อฝ่าฟัน


# ขอเป็นกำลังใจแด่ทุกคน​ เราจะผ่านสถานการณ์โควิด-19​ ไปด้วยกัน