ภาพและคำ: ชูลี สุชาติ

ขณะสายลมวูบผ่าน
ขณะโมงยามผ่านพ้น
คืนวันผันเปลี่ยน ฤดูกาลหมุนวน
ที่ตรงนั้นเคยมีฉันและเธอ
ณ ตรงนี้เราต่างเว้นช่องว่างระยะห่าง
เหมือนต่างคนต่างทิศทาง
รักจืดจางเพราะระยะห่างระหว่างเรา
ไม่มีหรอกภาพจำแย่ ๆ ที่จะเก็บไว้ตอกและย้ำ
มีแต่เรื่องราวในแง่งาม
ที่ยังฉายชัดมิลบเลือน