บันทึกคนหลงทาง
ชูลี สุชาติ

แค่ก๊วยเตี๋ยวหนึ่งชาม วางน้ำใกล้ตัวหนึ่งขวด
บางคนเพียงเท่านี้ก็อิ่มเอม
บางใครไม่เคยพอ ตักตวง ตักตวง
น่าคิดที่คนประเภทตักตวงมีแค่หยิบมือ
น่าเศร้าเมื่อมองทางใดคนจนยากมากล้นเมือง


ขณะนั่งพักร้อนที่ศาลาริมน้ำ…
มองชายชรา…เห็นเงาสะท้อนระหว่างเรา
เขาสู้ เราก็สู้ ต่างคนต่างสู้ ต่างวิถีทาง เพื่อความอยู่รอด
และทุก ๆ วันที่ล่วงผ่านคือกำไรชีวิต