คอลัมป์ : บันทึกคนหลงทาง

เรื่องและภาพ โดย ชูลี สุชาติ

บนหนทางที่เดินผ่าน ระยะทางใกล้ไกลล้วน มีความหมาย
ไม่ว่าที่แห่งนั้นจะเคยผ่านมา ผ่านไป อยู่บ่อยครั้ง หากสิ่งที่เห็น ณ วิหารหลวงพ่อโสธร มองดูรอบ ๆ หลาย ๆ อย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลสมัย
สาธุชนที่หลั่งไหลกันมากราบไหว้ ทำบุญ บนใบหน้าของเขา-เธอ เด็กเล็ก เด็กน้อย ต่างคนต่างสวมหน้ากากอนามัย หน้ากากที่เชื่อกันว่าเป็นเกราะปกป้องให้รอดพ้นจากโรคร้าย บางขณะก็อดคิดเสียไม่ได้ว่าโรคร้ายมีพัฒนาการขึ้นมาได้เองกระนั้นหรือ? หรือเป็นฝีมือของมนุษย์? ไม่…ไม่…ตรรกะนี้เป็นแค่จินตภาพของผู้เขียน ขณะนั่งดู เรื่องราวของเชื้อมหาตภัยทำให้มนุษย์กลายเป็นผีดิบดูดเลือด“ด่วนนรก ซอมบี้คลั่ง” หึ ๆ ตัวละครบางตัวยังเล่าถึงปีศาจในคราบมนุษย์ ที่พยายามเอาตัวรอด เอาเปรียบ เหมือนกับบางบ้านเมืองที่อาศัยช่องทางทำมาหากิน…ร่ำรวยบนความทุกข์ของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

โลกก็แค่นี้…เมื่อหย่อนเมล็ดพันธุ์แห่งความดี ย่อมได้สิ่ง ดี ๆ
เมื่อใครเห็นแก่ตัวคอยตักตวงผลประโยชน์ให้กับตัวเอง…
วันหนึ่งผลจากการกระทำอาจย้อนคืนกลับอีกร้อยเท่าพันเท่าและถึงวันนั้นคงสายไปเสียแล้ว