คำ : พิบูลศักดิ์ มาชา ละครพล
ภาพ : ชูลี สุชาติ

ไกวชิงช้า ช้า-ช้า นะสายลม
ฉันจะชมดอกไม้ในสวนฝัน
เงี่ยหูฟังนกน้อยจ้อยจำนรรจ์
เพลงกวีสรวงสวรรค์ชื่นยามเช้า

อ่อนโยนนะแสงแดดอ่อนโยนหน่อย
ดอกไม้น้อยกลีบบางจะร้างเฉา
ขอลมอ่อนแดดอุ่นกรุ่นลำเนา
ขอขุนเขาปันปรนป่าต้นน้ำ

ไหลไปเถิดลำห้วยช่วยหลั่งไหล
ขออย่าให้แห้งเหือดหายสายชื่นฉ่ำ
หล่อเลี้ยงทุ่งทุกประเทศเกษตรกรรม
ผลิรวงทองทอรวงธรรมค้ำจุนใจ

ฉันจะนั่งวาดกวีที่บนนั้น
โปรยปันศิลปกรรมบำรุงสมัย
เมื่อโลกอิ่มปริ่มสุขไร้ทุกข์ภัย
บทกวีย่อมมิใช่แค่กาพย์กลอน