คำ : หทัยสินธุ สินธุหทัย
ภาพ: ชูลี สุชาติ

หาใช่การสวมกอดตลอดชีวิต
หากคือรู้เพ่งพิศความไกลห่าง
หาใช่การพร่ำพลอดตลอดทาง
หากคือการปล่อยวางอย่างเข้าใจ

หาใช่การเรียกร้องของเธอฉัน
หากคือการแบ่งปันยามป่วยไข้
หาใช่เธอและฉันนิรันดร์ใด
หากคือเชื้อเผื่อไฟใครโรยรา

จงเป็นเช่นดอกไม้ในหน้าร้อน
เด่นระดะสโมสรกลางผืนป่า
จงเป็นเช่นพันธุ์ไม้รอบชายคา
ให้โหยหิวหอบมาแบ่งกันกิน

จงเป็นเช่นสายน้ำสายน้อยๆ
ค่อยค่อยวักค่อยทยอยอย่ารู้สิ้น
ให้สัตว์สาน้อยใหญ่ได้ดื่มกิน
ตราบนั้นยังไหลรินไม่ร้างลา
นี่เป็นไงหละ…