คำ : สิริวตี
ภาพ : ชูลี สุชาติ

ในดวงตาบางดวงเป็นห่วงนัก
จึงฝากคำว่ารักยามไกลห่าง
ทั้งท่วงถ้อยถักทอมาทำทาง
ถึงคราวไกลใจว้างจึงวุ่นวาย

อยากให้รู้สักนิดว่าคิดถึง
รสจุมพิตหวานซึ้งไม่รู้หาย
คราคืนค่ำพร่ำเพ้อละเมอคล้าย
ความเดียวดายยามดึกพิลึกจริง

ทุกข์นั้นอยู่ตรงนี้ยังมีอยู่
ราวสุขอันตราตรูยังอยู่นิ่ง
ใจบางใจใดห่วงจึงท้วงติง
เหลือบางสิ่งไว้รอคือข้อความ

อาจห่างกันแสนไกลมองไม่เห็น
จึงเช้าสายบ่ายเย็นเยี่ยมเยียนถาม
เมื่อชีวิตเวิ้งหวังยังแต้มตาม
อยู่บนแคร่คำนิยามเพียงความคิด