คำ : อัคระ ธิติถาวร
ภาพ : ชูลีสุชาติ

ฟ้าสูงแดดส่องต้องรวงข้าว
ลมว่าวพัดล่องต้องผิวเนื้อ
เด็กน้อยผู้เฒ่าหนาวเสียงเครือ
ปีนี้ลมเหนือนั้นพัดแรง

รวงข้าวแกว่งไกวในสายลม
สวยสมสีทองเมื่อต้องแสง
หอมกรุ่นข้าวใหม่ไปทั่วแปลง
ต้อนรับลมแล้งแห่งบ้านนา

จึงได้เวลาคราเก็บเกี่ยว
คมเคียวเกี่ยวรวงในท่วงท่า
ลงแรงร่วมกันทันเวลา
ข้าวใหม่จากนาหอมจรุง

ข้าวเปลือกบางส่วนเอาใส่ครก
แล้วยกสากมองเข้ากระทุ้ง
ข้าวสารสดใหม่ใส่กระบุง
ซาวเสร็จนึ่งหุงกลิ่นคลุ้งหอม

กับข้าวหาได้จากท้องนา
ปูปลาเขียดกบมีครบพร้อม
บ้านนาแสนสุขไม่ทุกข์ตรอม
เสร็จสรรพแล้วห้อมล้อมวงกิน

ข้าวใหม่ปลามันนั้นใช่ย่อย
ผักนาเขียดน้อยอร่อยลิ้น
สวรรค์ดาษดื่นบนผืนดิน
หาอยู่หากินถิ่นบ้านนา

อยู่กับวิถีที่พอเพียง
ไม่เสี่ยงลัดเลาะเที่ยวเสาะหา
ดิ้นรนขวนขวายให้ได้มา
กิเลสตัณหาค่านินม

มีอยู่มีกินก็สิ้นทุกข์
ความสุขมากมายให้สะสม
อยู่กับดินน้ำและฟ้าลม
ท่ามกลางสังคมที่แบ่งปัน

ฟ้าสูงแดดส่องต้องรวงข้าว
สกาวพราวพรั่งดั่งสวรรค์
ข้าวใหม่หอมกรุ่นคุณอนันต์
มีกินทั่วกันที่บ้านนา