อนุสรณ์ ติปยานนท์ : สุนทรพจน์เนื่องในวาระได้รับรางวัลนักเขียนวรรณกรรมลุ่มแม่น้ำโขง ปี พ.ศ. ๒๕๖๒

ภาพ : มนตรี อุดมพงษ์

เรื่องเล่าจากแม่น้ำโขงนั้นปรากฏขึ้นมากมาย ตำนานสุวรรณโคมคำ เรื่องราวของวีรบุรุษของลาวหรือล้านช้างอย่างท้าวฮุ่ง เรื่องราวของสินไซจากไทย เรื่องราวของโฮตินจากเวียดนาม เรื่องราวของนัตในเมียนมาร์ หรือเรื่องราวของสามก๊กที่เรารู้จักกันเป็นอย่างดีจากจีน

เรื่องเล่าเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความรุ่มรวย มั่งคั่งด้านความสามารถในการเล่าเรื่อง ในวรรณศิลป์ ในความคิดสร้างสรรค์ของผู้คนในดินแดนสุวรรณภูมิอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาในดินแดนเหล่านี้กระทำตนในสิ่งตรงกันข้ามกับวิกฤตที่เกิดขึ้นกับแม่น้ำโขง ในขณะที่แม่น้ำโขงอยู่ในสภาพที่ทดถอย สายน้ำเหือดแห้ง ความระยิบระยับขาดหายไป แต่ทว่าเรื่องราวจากปากคำ จากการเขียนของพวกเขา ยังคงแข็งแกร่ง งานรางวัลนักเขียนแม่น้ำโขงได้ดำเนินหน้ามาจนถึงครั้งนี้ นั่นหมายความว่ากระแสธารแห่งงานเขียน แห่งเรื่องเล่า แห่งผู้เล่าและเขียนในดินแดนแถบบนี้ยังหลั่งไหลไม่หยุดยั้ง มันเป็นดังการแข็งขืน ยืนฝืนสภาวะวิกฤตทางกายภาพที่กำลังดำเนินไปของแม่น้ำโขง

มันคือการยืนยัน ประกาศกร้าวว่า สุวรรณภูมิ ดินแดนอันรุ่มรวย มั่งคั่ง สมบูรณ์ ยังมีสภาพเช่นนั้นอยู่อย่างน้อยก็ในสภาพของตัวอักษรและเรื่องเล่า ขอให้เราทุกคนที่มารวมตัวกันในงานนี้ ที่นี่ และงานนี้ ในปีต่อไป จงเป็นความระยิบระยับไม่ต่างจากประกายทองคำที่เคยปรากฏในดินแดนแห่งนี้