คำ: ภักดิ์ รตนผล
ภาพ : ณวรัญญ์ ศิริสุนทร

หลังการปิดกั้นมหานทีโขง
โดยมหาอำนาจทางเขื่อน
ประตูทุกบานล้วนนำไปสู่ความแล้งเข็ญ
ผู้คนชายฝั่งนัยน์ตาโศกเศร้า
ด้วยถวิลหาตำนานอิ่มเอมประมงสองฝั่ง

แปลงผักบนตลิ่งเขียวขจีกลายสีน้ำตาล
แห อวน ลอบ เบ็ดราวแขวนระย้าบนราวไม้
ประหวัดถึงการประมงพื้นบ้านสองฝั่ง
ในประชาคมลุ่มนำ้โขง
ด้วยถ้อยทีถ้อยอาศัย มีไมตรีน้องพี่

วันนี้ไม่มีแล้ว
ฤดูกาลร่วมล่าปลาบึกอันอหังการ์
การล่าปลากระเบนราหูน้ำจืดอันเร้าใจ
ล่าปลาแค่ยักษ์โดยพรานแม่น้ำ
ยกยอปลาเล็กปลาน้อย ปลาสร้อยน้ำผึ้งถึงปลานวลจันทร์

แคร่ตากปลากรอบเกรียมในแสงแดด
ไม่มีพวงปลาตะเพียน ปลาสร้อยตากแห้ง
เรือหาปลาเกยขึ้นคาน
เมื่อไม่มีแม่น้ำจะลอยหลั่งไหล

ต้นแม่น้ำโขงถูกกักขังตามอำเภอใจ
ด้วยเงื้อมมือมนุษย์ตัวเล็กที่ยิ่งใหญ่เหนือธรรมชาติ
อย่างขาดความเคารพนบนอบ
เปลี่ยนแปรความควรจะเป็นไปของจักวาล
ส่งผลต่อความล่มสลายของวิถีประมงลุ่มนำ้

ไม่มีประตูบานใดเลย
จะเปิดไปสู่แม่น้ำโขงที่หลั่งไหลล้นทันฝั่ง

๑๕/๑๒/๖๒
แม่น้ำท่าจีน