คำและภาพ : รติรัตน์ รถทอง

แม่ถามว่าจะไปไหนทุกวัน
ฉันตอบว่าทำงาน
อยากอธิบายว่า
ฉันไปทำอะไร…แต่แม่คงไม่เข้าใจ

แม่ถามไปที่ไหน
ฉันตอบว่าไปมหาชัย
แม่เข้าใจ
แต่ถ้าวันนั้นฉันไปที่อื่นแม่ก็ไม่รู้

แม่ถามว่าฉันไปอย่างไร
ฉันเล่าให้แม่ฟังว่าฉันไปรถประจำทาง
แม่พยักหน้า
ไปให้ปลอดภัยนั่นคือดวงตาของแม่

แม่ถามฉันว่ามีเงินใช้ไหม?
ฉันตอบว่ามีใช้ให้แม่ใช้ได้ทุกเดือน
แม่ยิ้มบอกขอบใจ
ถ้าวันนี้ฉันไม่มีเงินแม่ก็พร้อมให้เงินที่มี

แม่ถามว่าฉันจะกลับมืดค่ำไหม?
ฉันตอบว่าไม่ค่ำตลอดมา
แม่บอกดีแล้วมีเวลาให้แม่บ้าง
ฉันก็อยากมีเวลาให้แม่ทุกวันนะแม่

แม่ถามว่าฉันสบายดีมั้ยเจ็บปวดอย่างไร
ฉันตอบว่าฉันหายดีแล้ว
แม่หัวเราะเบาๆ บอกว่าหนูโกหกแม่?
ฉันส่ายหน้าหัวเราะไปอย่างตลก

แม่ถามว่าฉันได้นอนหรือยัง
ฉันตอบว่าเดี๋ยวนอนแล้ว
แม่บอกให้ไปนอน
ฉันยิ้มได้เวลานอนแล้วพรุ่งนี้จะได้ทำงาน
รักแม่ตลอดไป