คำ : อภิสิทธิ์ อ่อนสีทอง
ภาพ: สงคราม โพธิ์วิไล

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้ามัจฉา
ในเมื่อถิ่นนคราพร่าขาดห้วง
ชลาศัยใครเล่าเข้าตักตวง
ดั่งอุ้งหัตถ์ตักจ้วงล้วงเรื่องราว

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้ามัศยา
ในเมื่อโขงนาคาโผล่ดินด้าว
สันดอนทรายหมายบ่ง จงบอกป่าว-
ให้หนุ่มสาวผู้จากเหย้า เศร้าอุรา

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้าชลจร
ในเมื่อจิตร้าวรอนคลอนอุษา
สุริยนสาดล่อง ส่องพสุธา
เห็นพวกเจ้าหลั่งน้ำตาข้าฯช้ำตรม

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้าปลาเอ๋ย
เจ้ามิเคยเห็นเขื่อนใหญ่ใคร่ขื่นขม
สิ้นแน่แล้วชีพม้วยด้วยเล่ห์คม
เมื่อแท่งปูนถูกปักถม ล่มสลาย

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้ามีนา
นครินทร์ถิ่นเคยคราเมื่อเช้าสาย
มาบัดนี้ขอดแห้ง แก่งกรวดทราย-
เผยให้เห็นสิ่งชั่วร้าย สายนที

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้าวารีชาติ
ในเมื่อห้วงน้ำขาด ปาดชลธี
จึงมิอาจพาลพบสบวารี
ดวงฤดีดั่งเพลิงเร้าเศร้าเหลือแสน

จะแหวกว่ายไปใดเล่า เจ้าปุถุโลม
สันดอนทรายดั่งโดมโถงความแค้น
ขังเจ้าไว้ใต้ผืนน้ำผืนดินแดน
ช่างข้นแร้น ยากไร้ ใครเล่าจะเข้าใจ.