บทกวี: ชมัยภร แสงกระจ่าง
ภาพ : สงคราม โพธิ์วิไล

เกิดจากเมฆบนฟ้ามาก่อกลั่น
เกิดจากดวงตะวันที่เปล่งแสง
เกิดจากสายฝนเซาะเสนาะแรง
เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของหินดิน

ไหลมาจากภูสูงที่สุดฟ้า
ค่อยเยื้องยักย้ายมาสู่ฐานถิ่น
สู่ที่ราบไหลเอื่อยเรื่อยระริน
เลี้ยงชีวินเขตคามมาตามทาง

ผ่านเกาะแก่งชนโขดกระโดดฝอย
ถดทะยอยเลี้ยวลัดเซาะซัดขวาง
พร่างพร่างพรูพะพรายกระจายพราง
เป็นก้อนม้วนกรูกร่างขึ้นกลางธาร

ดั่งชีวิตไหลเซาะผ่านเกาะแก่ง
พลาดก็คว่ำพลิกตะแคงอยู่พลุ่งพล่าน
ดีก็ไหลรินเอื่อยระเรื่อยนาน
เดี๋ยวทรมานเดี๋ยวระรื่นไม่ยืนยง

จึงอยู่ที่ยืนยัน นั่นชีวิต
คลื่นจะซัดฟาดติดจนทิศหลง
หรือจะไหลรินเอื่อยเรื่อยเรื่อยลง
อยู่ที่เรายืนดำรง มั่นคงดี

รู้ท่ายืน รู้กำลัง รู้ทางไล่
รู้หัวใจ รู้ความคิด ถูกทิศที่
จะยืนแรงหรือยืนอ่อนผ่อนในที
จึงชีวียืนกลางธารสำราญรมย์