กลอนสุภาพ : ตุลยา ตัณฑ์กำเหนิด
ขอบคุณ ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต


ชมละครทีวีมีเรื่องเก่า
ฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าแปดเก้าหน
มีเนื้อหาถูกใจประชาชน
ฉันดูจนชุ่มฉ่ำดุจตำนาน

พระเอกเป็นลูกทาสในเรือนเบี้ย
เกิดจากทาสผัวเมียในเรือนท่าน
ผลพวงกรรมจำใจถูกใช้งาน
ยากก้าวผ่านเผชิญโชคโลกเสรี

ดอกทบต้นทดมาเป็นค่าหัว
หนี้ท่วมตัวยากปลดแอกยากแยกหนี
จำจนใจคอยท่าฟ้าปรานี
รอพระบารมีพระปิยมหาราชา

ทรงประกาศเลิกทาสโดยละม่อม
ลูกทาสย่อมพ้นพงหนามความเป็นข้า
ทาสที่เกิดปีมะโรงเป็นต้นมา
โชคชะตาชี้ให้เห็นได้เป็นไท

ทุกวันที่ยี่สิบสามตุลาคม
น้อมพนมถวายมาลาบูชาไหว้
สำนึกพระคุณมิลืมปลาบปลื้มใจ
ชีพสดใสด้วยพระมหากรุณาธิคุณ

ไม่มีทาสหมดสิ้นแผ่นดินแล้ว
จิตผ่องแผ้วกอปรการงานเกื้อหนุน
ทำความดีเป็นสดมภ์สะสมบุญ
ด้วยต้นทุนเป็นไท ใช่ทาสคน

ละครเรื่องลูกทาสอาจฉายซ้ำ
ทาสหมดกรรมเกิดสุขทุกแห่งหน
เดี๋ยวนี้ย้อนกลับเป็นใหม่ไม่รู้ตน
ยอมจำนนใจเป็นทาสอำนาจเงิน