โดย: อุษาญาดา
ภาพ: Pixabay

กลิ่นหอมสดชื่นของผลมะกรูดลูกแรกจากสวนระเหยหอมออกมาในทันทีที่ถูกผ่าซีก ครึ่งหนึ่งใส่ไว้ในแก้วทรงสูงวางไว้มุมหนึ่งของห้องครัว ส่วนที่เหลือวางไว้ที่ห้องน้ำ
‘ต้นมะกรูดของคุณมันออกลูกแล้วนะ’
ฉันกระซิบไปกับสายลม ฝากลมฝากฟ้าไป ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหนทางใดจะส่งสารถึงใครคนนั้นได้อีกแล้ว คนบางคนผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพื่อจะทิ้งรอยทรงจำบางอย่างเพียงแค่นั้น ไม่ได้มีความหมายอะไรไปมากกว่านั้น เพราะเขาไม่เคยบรรจุเราไว้ในความสัมพันธ์ใด ๆในชีวิตเขา

ฉันเคยปลูกต้นมะกรูดต้นแรกนานมากแล้ว เพราะชอบกลิ่นและรูปทรงของใบมะกรูด มีผลอันขุรขระทว่าน่ารัก ใบมะกรูดนอกจากจะใช้ปรุงอาหารแล้ว ยังใช้ทำยาแก้ไอง่าย ๆ ได้ผลดี เพียงฉีกเป็นชิ้นแยกแกนกลางทิ้ง นำใส่ในน้ำเดือด ปรุงด้วยเกลือเล็กน้อย อาจเพื่อเพิ่มรสชาติให้ดื่มง่ายหรือเพราะเกลือมีฤทธ์ฆ่าเชื้อโรคบางชนิดได้ แผลในช่องปากมักหายเร็วด้วยการใช้น้ำเกลือกลั้วคอ คุณยายข้างบ้านบอกสูตรน้ำสมุนไพรนี้กับฉัน เมื่อเห็นฉันไอเรื้อรังมาหลายเดือน ทั้งที่กินยาตลอด แต่หายได้ด้วยใบมะกรูด

ต้นมะกรูดต้นนั้นไม่ทันได้โตก็ต้องถูกถอนทิ้ง เพราะแทบทุกเช้าฉันจะเห็นหนอนตัวโตกำลังกัดกินใบมะกรูด ไม่มีอะไรน่าเกลียดน่ากลัวเท่าหนอนตัวโตนั้นอีกแล้ว ฉันไม่เคยคิดจะปลูกทั้งมะกรูดมะนาวอีก เพราะกลิ่นของมันคงหอมเชิญชวนหนอนทั้งหลายมากัดกิน ฉันเป็นโรคกลัวหนอนจับใจมาตั้งแต่เด็ก เคยเดินเท้าเปล่าแล้วเหยียบหนอนบุ้งขนยาวสีดำตายติดเท้า ขนยาว ๆ น่าขยะแขยงนั่นตำเข้าไปในผิว ต้องดึงออกมาทีละเส้น ไม่ว่าจะผ่านมานานเท่าใดก็ไม่อาจลบความหวาดกลัวนั้นได้เลย

สายวันนั้นเพื่อนบ้านหอบกล่องขนาดยาวใหญ่มาให้ฉัน ตอนที่ฉันเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด
“น้องทิพย์คะ…วันก่อนบุรุษไปรษณีย์ฝากพี่ไว้ค่ะ “
ฉันกล่าวขอบคุณและรับของชิ้นนั้นมาจากพี่ส้มไม่มีชื่อที่อยู่จากผู้ส่ง มีเพียงชื่อที่อยู่ผู้รับ เขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบสวยงาม ทว่าไม่คุ้นตาเมื่อเปิดกล่องออกข้างในบรรจุกิ่งพันธุ์มะนาวให้แปดกิ่ง ฉันค้นหาในกล่องอีกรอบ ไม่พบสิ่งใด ๆ อีก นอกจากผลมะกรูดและมะนาวลูกโตหลายผล ‘เขา’คงไม่ปรารถนาจะรับแม้เพียงคำขอบคุณจากฉัน เราต่างก็เลือนหายไปจากโลกของกันและกัน เขาได้กลายเป็นประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งของชีวิตฉัน 

ฉันมองกิ่งมะนาวที่เหี่ยวเฉานั้น รีบเอาน้ำพรม ‘มันจะตายไหม น่าสงสารจริง’
อย่างน้อยมันก็เดินทางไกลมา ฉันอยากให้มันรอด ทั้งที่ไม่ชอบต้นไม้มีหนาม แถมจะมีหนอนตัวโตตามมาอีก โคนกิ่งที่ชำมาถูกห่อด้วยถุงพลาสติกอย่างแน่นหนา รากเดินทั่วคงแข็งแรงและรอด ฉันใจชื้นขึ้น จัดการแกะห่อพลาสติกเพื่อเตรียมปลูกลงกระถางชั่วคราว รอวันที่ต้นมะนาวจะพร้อมลงดิน ส่วนลูกมะกรูดหลายผลนั้น ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรกับมัน นึกถึงห้องน้ำที่สนามบินสุโขทัย มีผลมะกรูดผ่าซีกใส่จานเล็ก ๆ วางไว้มุมหนึ่ง กลิ่นหอมระเหยสดชื่นเหลือเกิน ฉันผ่ามะกรูดวางไว้ในห้องน้ำและห้องครัว ส่วนหนึ่งจัดใส่จานใบสวยวางไว้บนโต๊ะอาหาร ไม่ลืมที่จะเพาะเมล็ดมะกรูดไว้

นานมากแล้วเขาเคยบอกว่าจะส่งกิ่งพันธุ์มะนาวมาให้…กว่าที่กิ่งพันธุ์จะส่งมาถึง เราต่างก็อำลาจากกัน ไม่มีใครล่วงรู้ลิขิตของชีวิต ไม่มีหนทางจะแก้ไขบางสิ่งดังที่ใจปรารถนา กระแสแห่งความเปลี่ยนแปรของชีวิตที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ เขาคงแค่อยากรักษาสัญญาเพื่อจะไม่มีสิ่งใดติดค้างกัน ฉันคงทำได้เพียงดูแลต้นมะกรูดกับมะนาวและถือว่ามันคือของขวัญแห่งการอำลา
“ไม่มีใครไม่จากกัน ” สัจธรรมที่พระท่านสอน ฉันบอกคำนี้เพื่อปลอบใจทุกคนที่ฉันรักยามที่ต้องสูญเสียใครบางคนในชีวิตไป ‘ไม่มีใครไม่จากกัน’ ฉันบอกตัวเองอีกครั้ง ปล่อยให้หยาดน้ำตาร่วงริน ฉันจะไม่พยายามเข้มแข็งในเวลาที่อ่อนแอ น้ำตาคือเพื่อนสนิทของหัวใจ…ใครบางคนเคยพูดไว้