เรื่องสั้น
ผู้เขียน : ต้น
.
ขมปร่ายามเมื่อฟันขบลงไปครั้งแรก รสฝาดเริ่มกระจายออกมาทีละน้อยผสามเข้ากับน้ำลาย ทันใด ความแสบร้อนก็แทรกลึกลงไปทุกต่อมรับรสในเนื้อลิ้นจนฉันแทบบ้วนทิ้ง แต่ฉันยังคงเก็บมันไว้ เคี้ยวอย่างช้าๆ เพียงเพราะนึกปรารถนาให้กลิ่นฉุนกึกได้กำจายทั่วโพรงปาก ขึ้นไปอบอวลยังต่อมรับกลิ่นในจมูก เพื่อให้กำซาบไปทั่วทุกลมหายใจเข้าออก
.
ฉันนั่งมองภาพสะท้อนของตนผ่านกระจกเงาในห้องแต่งตัวนักแสดง ในกระจกเงา ฉันสบตาคู่สวยของเจ้าหญิงแห่งวงการบันเทิง ผู้กำลังหยิบกระเทียมเข้าปากทีละกลีบ ปากรูปกระจับแต่งแต้มด้วยสีแดงสดกำลังเคี้ยวเนื้อกระเทียมอย่างช้าๆ เพื่อบดขยี้ให้แหลกละเอียดก่อนที่จะกลืนมันลงไป…ทีละคำ…ทีละคำ จนถุงขนาดย่อมพิมพ์ชื่อร้านสะดวกซื้อว่างเปล่า เจ้าหญิงในกระจกเงายิ้มให้ฉันจนเห็นฟันขาว ระหว่างซอกฟันปรากฏเนื้อกระเทียมติดอยู่ประปราย ฉันจึงรับใช้เธอด้วยการเขี่ยเนื้อกระเทียมลงผ้าเช็ดหน้าทีละชิ้น
.
อีกไม่นาน ฉันจะเข้าฉากเลิฟซีนที่ต้องประกบปากอย่างดูดดื่มกับพระเอกหน้าใหม่แกะกล่องของวงการ ฉันคงไม่ต้องควักเงินหนึ่งร้อยบาทให้เด็กกองถ่ายไปคว้ากระเทียมถุงย่อมจากร้านสะดวกซื้อมาแกะเปลือกให้ ถ้าหากไม่ได้ยินคลิปเสียงที่ช่างแต่งหน้าส่งมาทางไลน์ พระเอกใหม่คุยโวว่าจะทะลวงลิ้นสว่านให้ทั่วโพรงปากของเจ้าหญิง ลิ้นนุ่มๆ แต่อาบไปด้วยน้ำลายหนืดๆ จะชอนไชไปมาจนทั่วทุกอนูสัมผัส เสมือนหนอนสีแดงตัวใหญ่ที่จะสวาปามน้ำหวานจนกุหลาบแดงกลีบช้ำ โดยเจ้าของกลีบกุหลาบไม่อาจปฏิเสธได้ตราบที่ผู้กำกับยังไม่สั่งคัท ด้วยจรรยาบรรณของตัวแม่แห่งวงการ
.
ฉันยกมือขึ้นอังปากและจมูกเพื่อสูดดมลมหายใจของตนเอง แล้วมองกระจกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะออกไปเข้าฉาก เจ้าหญิงในกระจกเงาแสยะยิ้มให้ฉันอย่างสุขสม