บางครั้งคนเราจำต้องหันหลังให้กับปัจจุบัน
เพื่อแสวงหาความสุขจากวันวาน จะมีสักครั้ง จะมีสักกี่หนที่เราได้ รำลึกถึงสิ่งที่ผ่านไป…
ความจริงก็คือเรื่องราวสุข-ทุกข์อาจมิได้ขึ้นอยู่กับปัจจุบันเสมอไป
รอยยิ้มอาจมิได้อยู่กับความฝันอันเพ้อเจ้อถึงอนาคต
หากแต่…มันอาจจะเกิดขึ้นได้ตามอารมณ์ความรู้สึกที่วูบไหวไปกับสายลมพัดผ่าน
คล้ายใบไม้ต้องลมปลิดปลิวเคว้งคว้างก่อนจะร่วงหล่นสู่พื้น
ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านเข้ามาแล้วก็เลยผ่านพ้นไป…
วันนี้หากผ่านพ้น ไปอีกวัน พรุ่งนี้ก็คืออดีตวันต่อไปคืออนาคต
ที่ต้องลุ้นว่าลมหายใจจะทอดยาวไปถึงวันนั้นหรือไม่?
และเมื่อโอกาสผ่านเข้ามาย่อมมีอะไรให้ทำอีกมากมาย
นั่นหมายถึงว่าคนเรามิได้มีโอกาสดี ๆ
ที่จะไขว่คว้ามาและทำมันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

ว่ากันตามจริงคนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน…

ชูลี สุชาติ