บทกวี ‘สิรีวตี’
ภาพ ชูลี สุชาติ

คราวหน้าน้ำจ้ำถี่ฝีพายคล่อง
สามัคคีตามครรลองแม่น้ำกว้าง
น้ำหลากมากล้นจากต้นทาง
ครั้นชาวบ้านงานว่างมาแข่งเรือ

สองมือจับไม้พายให้มั่น
จ้วงพลัน, ท้ายคุมคุ้มเม็ดเหงื่อ
จังหวะคราวแซงแรงเหลือเฟือ
เสียงเฮเพื่อกระตุ้นลุ้นเส้นชัย

ความสนุกยุคทองริมสองฝั่ง
เริ่มกระแสแปรประดังยังยุคใหม่
สร้างถนนทั่วถิ่นที่ดินใด
มอเตอร์ไซค์ซื้อง่ายหลายบ้านมี

ร่องน้ำเคยจ้ำพายอยู่หลายแห่ง
กลับกลายเป็นลู่แข่งแย่งเลนขี่
บรึ้นบรึ้นเครื่องแปลงแต่งมาดี
เดิมพันศักดิ์ศรีด้วยชีวิต

ส่งเสียงเฮติดตามยามเรือเคียง
กลับเป็นเสียงร้องไห้มาตามติด
ล้อลื่นรถปะทะระยะประชิด
เร่งแรงบิดปลิดผ่านลานประลอง

มีพี่ป้าน้าอามาร่วมเฝ้า
ตะโกนชิงชัยเข้าเราทั้งผอง
จากเรือยาวพายยามหน้าน้ำนอง
มาแหกโค้งตายกองยุคของใคร

ปิดถนนด้วยความคึกไร้ตรึกตรอง
มาแหกโค้งตายกองลูกของใคร