เชื่อว่าทุกคนมีขวัญ ๘๐ ขวัญ ข้างหน้า ๓๐ ขวัญ ข้างหลัง ๕๐ ขวัญ ส่วนรูปร่างของขวัญ ขอให้ดูที่ขดลายก้นหอย หรือลายนิ้วมือ บนหัวคนตรงกลางกระหม่อมเรียก “จอมขวัญ”

บทความโดย : ฮอ.ศุภวุฒิ จันทรสาโร

เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องที่มนุษย์ทุกคนต้องเผชิญ การเกิดใหม่เป็นเรื่องน่ายินดีในทุกสังคม สำหรับชาวอาเซียนมีความเชื่อเกี่ยวกับการถือกำเนิดเป็นแบบเฉพาะของตัวเองมานาน 

การเกิดใหม่ไม่ใช่เพียงการมีชีวิตและเติบโตทางชีวภาพ แต่ยังเป็นการดำรงอยู่ของจิตในร่าง ดังนั้นจึงมีธรรมเนียมที่เรียกว่า “การรับขวัญ

สุจิตต์ วงษ์เทศ (๒๕๖๐) อธิบายที่มาของความเชื่อเรื่องขวัญว่า ขวัญเป็นความเชื่อศาสนาผี (ก่อนพุทธ) หมายถึงส่วนที่ไม่เป็นตัวตนของคน มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ เคลื่อนไหวได้ มีลักษณะเป็นหน่วยๆ แต่ละหน่วยสิงอยู่ส่วนต่างๆของร่างกาย เชื่อว่าทุกคนมีขวัญ ๘๐ ขวัญ ข้างหน้า ๓๐ ขวัญ ข้างหลัง ๕๐ ขวัญ ส่วนรูปร่างของขวัญ ขอให้ดูที่ขดลายก้นหอย หรือลายนิ้วมือ บนหัวคนตรงกลางกระหม่อมเรียก “จอมขวัญ” นอกจากนี้ยังอยู่ตามสำตัวสัตว์ด้วย ทั้งนี้คนเมื่อ ๒,๕๐๐ ปีมาแล้ววาดรูปขวัญไว้บนภาชนะบ้านเชียง และหล่อเป็นแกนหน้ากลองมโหระทึก

สำหรับเรื่องจำนวนขวัญนั้น แต่ละสังคมกำหนดไว้ต่างกัน ของไทยเราเชื่อว่า ขวัญคนเรามี ๓๒ ขวัญ

การรับขวัญของไทยนั้นมีทั้งรับขวัญวัน และรับขวัญเดือน รับขวัญวันคือ การทำพิธีบูชาแม่ซื้อ ส่วนรับขวัญเดือนคือ การโกนผมไฟ โดยเชื่อกันว่า แม่ซื้อจะอยู่ดูแลจนเด็กอายุ ๑๒ ปี เมื่อถึงตอนนั้นจึงจะมีพิธีโกนจุกเพื่อแสดงว่าเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

อ้างอิงบทความจาก หนังสือวิวิธอาเซียน จัดพิมพ์โดยกระทรวงวัฒนธรรม

บริหารจัดการโดยเรือนพิมพ์แม่ชอบ