บทกวี:สิริวตี
ภาพ :ชูลี สุชาติ

ธารแดดยังแผดแผ่แควสี่สาย
คลื่นและเงากระเพื่อมพรายตรงท้ายท่า
จึงทอทาบภาพลวงแห่งดวงตา
ของเจ้าพระยามหานที

ขณะโมงยามเย็นประจำการ
เรือโยงเยี่ยมย่านแทบทุกที่
สองฟากฝั่งไร่สวนล้วนมากมี
ต่อแต่นี้เหลือเพียงบ้าน, ตำนานยาย

ท่อนซุงผูกแลเป็นแพซุง
หมู่ปลาจับมาปรุงก็หาง่าย
แม่น้ำใดไหนเลยจะเคยตาย
แต่ชีวิตมากมายตายไม่นาน

ตายจากรอยยิ้มมาหยิบยื่น
ตายจากริ้วคลื่นตรงหน้าบ้าน
ตายจากน้ำใจในสายธาร
ตายจากกาลเวลามาผันแปร

เหลือเพียงภาพติดฝาผนังห้อง
ผืนแผ่นน้ำเคยล่องวัยของแม่
ธารสมัยร้างเลือนหมดเพื่อนแท้
เหลือเพียงแค่เรื่องเล่าแห่งชาวน้ำ

ธารแดดยังแผดแผ่แควสี่สาย
เหือดแห้งสูญหายความชุ่มฉ่ำ
คอนโดสูงส่งทุกทรงจำ
เงาง้ำทาบทามหานที