บทกวี : มีนา ฟ้าศุกร์
ภาพ : ชุลี สุชาติ

☆ ยืนต้นตั้งฉากกับฟากฟ้า
ต้นตาลชราผ่านคืนวันที่ผันเปลี่ยน
ร้อน..ฝน..หนาว..ฤดูกาลยังวนเวียน
ให้ได้เรียนรู้ดินฟ้าชะตากรรม

☆ยิ่งแข็งแกร่งยืนตะหง่านต้านพายุ
อันเอกอุปะทะพัดกระหน่ำ
ย่อมหักโค่นทับถมล้มคะมำ
คือบทเรียนต้องจดจำให้ขึ้นใจ

☆ ต้นหญ้าเต็มลานใต้ตาลชรา
สายลมพาเย้าหยอกดอกหญ้าไหว
ลู่ละเนนเอนโอนโยกโยนไกว
มิต้านลมพายุใดที่พัดพา

☆ยอมอ่อนโยนกระแสลมที่โหมซัด
คงยืนหยัดต้านแรงที่แข็งกล้า
ตั้งต้นตรงคงอยู่คู่ตาลชรา
เป็นต้นหญ้าที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน

☆ธรรมชาติมองให้เห็นความเป็นจริง
แข็งขืนยิ่งล้มแน่ไม่แปรผัน
ถ้าโอนอ่อนต่อพายุปัจจุบัน
ตาลชรา..ต้นหญ้า..นั้นใครมั่นคง.