บทกวี : สิริวตี
ภาพ : ชูลี สุชาติ

ก่อนวันที่ฝนตกนั้นสักวันหนึ่ง
ดินยังกลมกลึงเข้าเป็นก้อน
สายฝนฉ่ำฟ้าเปี่ยมอาทร
รำร่ายฟายฟ้อนเข้าเต็มฟ้า

ก่อนวันที่ฝนตกนั้นสักวันหนึ่ง
เต็มใจจะนึกถึงบางใบหน้า
บ้านเกิดเยาว์วัยผ่านสายตา
ผืนดินมากค่าเคยเหยียบเดิน

ก่อนวันที่ฝนตกนั้นสักวันหนึ่ง
ภู่ผึ้งบินเลาะนกเหาะเหิน
ดอกไม้โอบเอื้อช่างเชื้อเชิญ
ของขวัญความเจริญการแบ่งปัน

ก่อนวันที่ฝนตกนั้นสักวันหนึ่ง
หนอนน้อยคืบคลึงต้นไม้มั่น
รอยยิ้มอิ่มใจในเผ่าพันธุ์
ก่อนโต้ตอบกันร่ำลาไกล

ผลิดอกออกช่อรอวันร่วง
ชีวิตผลิปวงภาษาใหม่
ระหว่างกลีบใบแต่ละใบ
ระหว่างชีวิตใดได้เติบโต

หลังวันที่ฝนตกนั้นสักวันหนึ่ง
แสงแห่งอาทิตย์ซึ่งมาอวดโอ่
รายล้อมรอบพื้นบินขึ้นโชว์
เป็นผีเสื้อโผล่อย่างงดงาม

ต้นไม้เป็นพุ่มเพราะชุ่มน้ำ
คูคลองใสฉ่ำทำทางข้าม
ใบหน้าบางใบเหลือในนาม
บนรอยจำโมงยามของความรัก