บทกวี : มีนา ฟ้าศุกร์
ภาพ : ชูลี สุชาติ

กลีบหล่นร่วงโรยเป็นลวดลาย
แต้มแต่งระบายคล้ายภาพฝัน
ดั่งจิตรกรธรรมชาติวาดพู่กัน
ลงสีสันแผ่นดินให้โลกงาม

ธรรมชาติวาดลวดลายไม่รู้จบ
ผลิดอกใบ..ร่วง..ถมทบมิอาจห้าม
เป็นภาพศิลป์ชินตาทุกโมงยาม
คงอยู่ในท่ามความเปลี่ยนแปลง

ตราบใดโลกนี้มีชีวิต
จิตรกรธรรมชาติยังปันแบ่ง
ผสมสีแจ่มชัดจัดแสดง
เงาแสงเติมภาพเอิบอาบใจ

ลวดลายแห่งโลกมีโศกสุข
เกิด,ดับ,ล้ม,ลุก เป็นภาพใหม่
วนเวียนเปลี่ยนปรับสลับไป
ยังคงไว้ภาพที่เห็นเป็นสัจธรรม