บทกวี:โชคชัย บัณฑิต
ภาพ : ธีรภาพ โลหิตกุล

ตะวันขึ้นโค้งอ่าวเมืองฮอยอัน
ฟ้าเวียงจันทน์พลันกระจ่างเช่นบางกอก
เนปิดอว์ข้ามแดนลาวแลนด์ล็อก*
ฟ้าเปิดออกไร้แดนเชื่อมแลนด์ลิงก์**

พนมเปญก็เช่นกันผ่านนาไร่
ตะวันออกอุ่นไล้อาบไอผิง
แม่น้ำโขงโค้งไหลอยู่พรายพริ้ง
สรงสนานผ่านตลิ่งสู่เวียดนาม…

มรสุมคลุ้มคลั่ง ดานัง เว้
คลื่นทะเลจีนใต้เมฆไหลข้าม
ลมหายใจไหลเวียนเขียนเขตคาม
เมฆล้นหลามข้ามถิ่นเขียนดินฟ้า

เส้นขนานที่สิบเจ็ด***คล้ายเอ็ดอึง
เสียงสายลมรำพึงคะนึงหา
เคยขนานก็บรรจบการพบพา
ผ่านเมฆน้ำมุ่งหน้าไร่นานั้น

ลมหายใจผ่านปลายฟ้ามากับฝน
สู่ทวายรายหล่นลงปรนฝัน
เลี้ยงนาไร่หลายเหย้าหลากเผ่าพันธุ์
จากฝั่งญวนยืนยันสัมพันธ์ฟ้า…

อาเซียน

ตะวันตกฟ้าต่ำมืดงำถิ่น
ใช่แผ่นดินมืดดับแดดลับหล้า
เถิดพรุ่งนี้เช้าใหม่ยังไม่ช้า
รอแดดจ้าฟ้ากระจ่าง-เมฆต่างเมือง.

*Land Locked หมายถึงประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล เช่น สปป.ลาว
**Land Link โครงการเชื่อมภูมิภาคต่าง ๆ ในแผ่นดินอาเซียนของ สปป.ลาว
***เส้นขนานที่ 17 องศาเหนือ เคยเป็นเส้นแบ่งพรมแดนเวียดนามเหนือ-เวียดนามใต้ในอดีต

บทกวีบางตอนจากหนังสือ:ใต้เมฆต่างเมือง
โดย กวีซีไรต์ โชคชัย บัณฑิต
สนพ.นาคร จัดพิมพ์