ภาพวาดและบทกวี : ศักดิสิริ มีสมสืบ

วนเวียนมาหาศาลารัก
ผ่อนพักกายาเหนื่อยล้าระโหย
พักผ่อนใจอ่อนล้าชราโรย
อดีตโบยอนาคตหมดแรงยืน

มีแต่ศาลาและฉัน
กับปัจจุบันอันสู้ฝืน
ล่วงเลยลมหายใจไหนจะคืน
จะที่นี่ที่อื่นไม่ต่างกัน

ใช่มีแต่ฉันกับศาลา
รอผุพังลงมาเช่นความฝัน
จะที่นี่หรือที่อื่นขอยืนยัน
หากรักยังคงมั่นไม่พ่ายพัง

ศาลาวัดวังใหญ่จะยืนหยัด
ห้วงเวลาพายุซัดแว่วเสียงสั่ง
ในโดดเดี่ยวใช่เดียวดายโหมประดัง
เสียงเพลงแห่งหวังยังแว่วยิน

มาพบกันที่นี่ที่ศาลา
ซึ่งแควยมไหลผ่านหน้ามิเหือดสิ้น
เรียนรู้ความชราอันชาชิน
(ในสายลมที่รวยรินอยู่ชินชา)​

ใจระโหยโหยหาศาลาพัก
หรือก้าวผ่านศาลารักไปต่อหน้า
เสียงย่ำเท้าก้องสะท้านพสุธา
ผ่านอีกก้าวศาลาก็พังแล้ว

๑ พ.ค.๒๕๖

ศาลาวัดวังใหญ่ 

แรกสร้างเป็นหอพระไตรปิฎก ต่อมาใช้เป็นหอฉันวัดวังใหญ่​ ริมแควยม​ ต.ท่าไม้​ อ.ชุมแสง​ จ.นครสวรรค์