บทกวี:สิริวตี
ภาพ:อัยย์ รินทร์

ยามเริ่มวัยเยาว์เจ้าแรกแย้ม
รวมรอยยิ้มแต้มตั้งแต่ต้น
จากหนึ่งเนื้อเชื้อไขเติบในตน
เปี่ยมน้ำตาปนยามเจ้ามา

ความรู้​สึกแปลกแปลกในแรกเริ่ม
พูนเพิ่มทวีมีคุณค่า​
หวังให้เจ้ามองทั้งสองตา
จำหน้าของแม่ให้แน่ชัด

น้ำนมทุกหยดจากอกอุ่น
ทั้งดุนหนุนซบทั้งขบ, กัด
มีความเจ็บปวดมารวบรัด
ผูกมัดลึกซึ้งประหนึ่งตรวน

รอยยิ้มของเจ้าคือเงาแม่
เที่ยงแท้ความสุขในทุกส่วน
แต่นี้ต่อไปในทั้งมวล
นั้นล้วนจากเจ้าจงเข้าใจ

อดทนตนเตรียม, เขียมเพื่อเจ้า
ทุกเหรียญยังเฝ้าเอาใจใส่
เก็บออมเล็กน้อยค่อยค่อยไป
เพื่อเจ้าเติบใหญ่ได้ใช้มัน

อ้อมกอดมือน้อยปลดปล่อยทุกข์
เจ้ามาปลอบปลุกฝันทุกฝัน
ส่งแรงจุดไฟให้ทุกวัน
เปลี่ยนเป็นอนันต์ทุกเรื่องราว

โตแล้ววันนี้อีกปีหนึ่ง
รู้สึกซาบซึ้งซึ่งอีกก้าว
น้ำใสไหลรดเป็นหยดยาว
จีวรสีเหลืองพราวแม่จะรอ