เรื่องและภาพ: อัยย์ รินทร์

ในการเดินทางอันยาวนานของชีวิต มีบางเวลาที่ดวงอาทิตย์สาดแสงอบอุ่น เจิดจ้าในวันแห่งฤดูใบไม้ผลิ และยังมีบางเวลาประดุจดังค่ำคืนในฤดูหนาวเหน็บ อาจกล่าวได้ว่าช่วงเวลาอันยากลำบาก คือค่ำคืนแห่งฤดูหนาวของชีวิต” ไดซากุ อิเคดะ

ความเรียงจากหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง วันเวลาไม่เคยกลบลบคุณค่าของหนังสือลงไปได้เลย และความหมายที่แฝงไว้กับหลักความคิดย่อมเป็นสิ่งที่ยืนยันได้อย่างดี ไม่ว่าโลกจะเข้าสู่ยุคสมัยใดก็วุ่นวาย     เหมือนกันทุกยุคสมัย แต่โลกที่เคยซับซ้อนในอดีต นั้นต่างตรงที่ข้อมูล ข่าวสารเผยแพร่กันได้อย่างรวดเร็ว …กระนั้นก็เถอะเรากลับทำอะไรไม่ได้มากไปกว่ายอมก้มหน้ายอมรับชะตากรรม   ใครจะคาดคิดเย็นวันที่ ๑๕ เม.ย. ตามเวลาท้องถิ่นเปลวเพลิงลุกไหม้มหาวิหารนอเทรอดาม ศาสนสถานอายุ ๘๕๐ ปีในกรุงปารีสของฝรั่งเศส

แม้แต่บ้านเราข่าวรายงานสถานการณ์ไฟไหม้ มีแทบทุกวัน ทั้งไฟป่า ไฟลัดวงจร หรือเผาไล่ที่  ในขณะเดียวกันอุณหภูมิความร้อนช่วงเดือนเมษายนเพิ่มขึ้นทุกๆ ปี และอีกด้านจิตใจของคนก็รุ่มร้อนทะลุปรอท เข่น ฆ่า รุมสกรัม ข่มขืน สัมพันธภาพระหว่างวิถีการดำรงชีวิตของมนุษย์ เชื่อมโยงกับโลกที่หมุนไว ไวจนคืนวันผันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ฤดูกาลร้อนระอุ น้ำท่วมฟ้า แผ่นดินพิโรธ ลมพายุบ้าระห่ำ คลื่นมาหตภัย

นายท้ายเรือค่อยๆ คัดหางเสือไปตามร่องน้ำของป่าชายเลนในพื้นที่เขตอุทยานสามร้อยยอด แม้บางแห่งถูกบุกรุกทำลาย ทั้งจากมือของคนในพื้นที่ กลุ่มขบวนการณ์ตัดไม้ทำลายป่า บางทีนโยบายหน่วยงานราชการท้องถิ่นหรืออาจจะมาจากอภิมหาโครงการเพื่อการพัฒนาของภาครัฐ เห็นความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่า สอบถามเจ้าหน้าถึง พวก กุ้ง หอย ปลา ปู สัตว์น้ำอื่นๆ โรงอนุบาลเพาะพันธุ์สัตว์น้ำทำหน้าที่อย่างแข็งขัน ทว่าไม่เพียงพอต่อความต้องการของผู้บริโภค

กุ้ง หอย ปู ปลา หายากมากครับ ตอนนี้ ” คำบอกเล่าของเจ้าหน้าที่อุทยานเขาสามร้อยยอด ทำให้นึกถึงพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา

 วันที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๐ 

อีกอย่างที่ข้าพเจ้าอยากจะขอร้อง พวกท่าน เพราะข้าพเจ้าเป็นราชินีตั้งแต่อายุ ๑๗ กว่าๆก่อน ๑๘ ไม่กี่เดือน จนถึงตอนนี้ ๗๕ ยังขอร้องอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง ไม่มีผลอะไร…เลย  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงอ่อนพระทัย รับสั่งให้ข้าพเจ้าฟังว่า เดี๋ยวนี้ฉันก็พยายามที่สุดไม่ให้คนมาทำลายป่าชายเลน...”

หากมองเห็นถึงความเป็นจริง เมืองไทยบ้านเรานั้นมีทุกสิ่งทุกอย่างที่อุดมสมบูรณ์ ภัยธรรมชาติ แผ่นดินไหวน้อยมาก ส่วนที่มีมากก็คงเป็นภัยของคนที่ขาดสติ  เราจึงรู้สึกหดหู่กับดรรชนีตัวเลขผู้ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิตและบาดเจ็บไม่น้อยลง ในขณะที่ป่าไม้กลับถูกรุกรานจนโล่งเตียน บ้างก็เผาป่า บ้างเผาทุ่งนา เผา เผาจนวอดวาย แล้วเราจะผ่านห้วงเวลาแห่งความยากลำบากเช่นนี้ไปได้อย่างไร? .

แรงดลใจจากบันทึกการเดินทาง…ล่องเรือชมอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด