เรื่องและภาพ: ธีรภาพ โลหิตกุล

“ล่าเตียง” คิดเตียงน้องนอน     เตียงทองทำเมืองบน
ลดหลั่นชั้นชอบกล      ยลอยากนิทรคิดแนบนอน

 เห็น “หรุ่ม” รุมทรวงเศร้า      รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน
เจ็บไกลใจอาวรณ์ร้อน      รุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง*
…….
*กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน
บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จ
พระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ ๒ )
…….

     ผมจำไม่ได้จริงๆ ว่าเคยรับประทาน “หรุ่ม” (ล่าเตียง) ที่ไหนมาก่อน จึงเชื่อสนิทใจว่าได้รับประทานครั้งแรกที่ชุมชนมัสยิดบางอ้อ เขตบางพลัด กทม.เป็นครั้งแรกรู้สึกจริงๆ อย่างไม่ดราม่า ว่า ความมหัศจรรย์ บังเกิดที่ลิ้น ตั้งแต่ได้สัมผัสขนมวิเศษของชาวมุสลิมชนิดนี้
คำแรก
……..

เป็นขนมแนวที่ผมโปรดปราน คือเป็นของหวานเชิง ของคาว เพราะทำจากกุ้งสับละเอียด กับหอมใหญ่
พริกชี้ฟ้าแดง ถั่วลิสงคั่ว และไม้เด็ดสุดๆ คือผักชี เด็ดเอาแต่ใบ ทำให้สัมผัสแรกคือความหอมละมุม
แล้วจึงตามมาด้วยความกลมกล่อม จนผ่านมา 3-4  วันแล้ว ผมยังจำรสสราญของ “หรุ่ม” ได้ดี เหมือน
เพิ่งได้ชิมไปเมื่อวาน
…….

ไม่ได้เขียนเอาใจใคร ไม่ได้ตั้งใจมาขายของ แต่เชื่อ ว่าต้องมีผู้อยากลิ้มลอง เลยบอกไว้ตรงนี้เลยว่า
ไม่มีขาย แต่ถ้าสนใจ สามารถสั่งทำได้ในราคา อันละ หรือคำละ 7 บาท ได้ที่ชุมชนมัสยิดบางอ้อ
โทร 081 372 6379 (คุณอดุลย์ โยธาสมุทร)
………

ขอขอบคุณ คุณแม่อุไร และชุมชนมัสยิดบางอ้อ
ที่ทำให้ผมได้รู้จัก หรุ่ม หรือ ล่าเตียง ที่แท้จริง